|
WYDARZENIA
|
Każde dziecko może nauczyć się reguł |
|
Redaktor: Katarzyna Baraniak
|
|
14.04.2010. |
Na podstawie książki Annette Kast - Zahn
I. Wychowanie to przykład i miłość. I poza tym nic więcej...?
Bez przykładu i miłości wychowanie nie jest możliwe. Jednak niekiedy właściwe wzorce, bezinteresowna miłość oraz dobre słowa to za mało. Wówczas rodzice potrzebują narzędzi, do których mogliby się odwołać. II. Jakich reguł powinno się nauczać moje dziecko?
Każde dziecko w wieku przedszkolnym jest inne. W każdej grupie znajdują siędzieci pewne siebie, odważne, samodzielne, pieknie mówiące i cieszące się każdym dniem w placówce z kolegami. Są też przedszkolaki ciche, zamknięte w sobie, z trudem akceptujuące przedszkolną rzeczywistość, przy których każde rozstanie łączy sięze łzami i bólem serca matki. W każdej grupie funkcjonują też przywódcy, którzy w swoim domu "są panami swoich rodziców" , i dlatego w grupie za wszelką cenę starają się zwrócić na siebie uwagę, często w niewłaściwy sposób prowokując kłótnie bądź bójki. A może wasze dziecko jest zupełnie inne...?
To całkiem normalne. Możliwe, że zupełnie inaczej wyobrażaliście sobie swoją pociechę, a rzeczywistość okazała sie przewrotna. Jednakże najważniejsza jest akceptacja dziecka takim , jakie jest. Co nie oznacza, iż jesteśmy całkiem pozbawieni wpływu na nasze pociechy, bowiem to stwierdzenie mija się z prawdą. Każdy rodzic powinien wiedzieć, że zasady, którymi kieruje sie dziecko, pochodzą przede wszystkim od niego oraz pozostałych domowników. Autorka pyta: jakie stosujecie reguły wobec waszego dziecka?
- kiedy rano się nie ubiorę, ubierze mnie mama,
- kiedy rano bardzo długo się guzdram, albo urządzam przedstawienie nie muszę iść do przedszkola
- kiedy nie chcę posprzątać robi to mama
A może całkiem odwrotnie:
- kiedy nie chcę sie ubrać, guzdram się , zostaje skrzyczany albo dostaję klapsa,
- kiedy nie chcę sięubrać, guzdram się mama długo mi tłumaczy dlaczego mimo wszystko powinienem to zrobić
Albo:
- Nawet kiedy nie skończę sięjeszcze ubierać, mama doprowadzi mnie punktualnie do przedszkola
- kiedy bardzo gram mamie na nerwach , ona wychodzi
- kiedy nabałaganię, sam muszę posprzątać zabawki
Tych reguł dziecko uczy się naturalnie w życiu codziennym , jeżeli sytuacja sie powtarza w kolejnych dniach. To od nas dorosłych zależy jakich reguł nauczy się dziecko. Także w przedszkolu ustalenie reguł a następnie konsekwentne ich przestrzeganie powoduje, iż staja sięone naturalne. Bezsprzeczny pozostaje fakt, iż dorośli nie unikną wprowadzenia stałych reguł oraz wytyczenia granic pożadanego zachowania dziack. Im dziecko jest młodsze, tym ma mniejsze pojęcie, o ty, co dobre a co złe,. To rodzic powinien zdecydować i powiedzieć dziecku. A reguły pojawiać powinny się na każdym kroku. Zaczynając od reguł bezpieczeństwa: podczas jazdy samochodem zapinamy pasy..., reguły zdrowotne: chodzimy spać po dobranocce, zdrowo sie odżywiamy..., reguły dobrego wychowania: sprzątamy po sobie, rozmawiamy, a nie krzyczymy, pomagamy innym..., pojawić winny siętakże zasady dotyczące dziecięcych zachcianek, dotyczących oglądania tv , kupowanych zabawek czy jedzonych słodyczy. Jeżeli zbyt wiele decyzji pozostawimy wyborowi dziecka będzie ono przeciążone. Każde dziecko pragnie czuć się pewne i bezpieczne. Potrzebuje kogoś, na kogo mogło by patrzeć, naśladować i podziwiać. Potrzebuje pewności cytując za autorką "Mama wie, co dla mnie jest dobre". Nie powinniśmy zgadzać sięna wszystko, czego chce dziecko, gdyż poczuje ono przewagę nad rodzicami. Za którą nie odpłaci miłością lecz pogardą, gdyż dojdzie do wniosku, że w domu obowiązują tylko te reguły, które ono akceptuje. Jeżeli to dziecko wyzancza reguły, najwyższy czas wziąć ster we własne ręce.
III Każdego dnia przedstawienie - bitwa o uwagę.
Każde dziecko pragnie uwagi dorosłych. Gdy nie jest ona wystarczająca dziecko często szuka sposobów, aby sytuację zmienić, Z perspektywy dziecka często opłaca się tzw dziwne zachowanie. Rodzic bowiem wówczas poświęca dziecku wuięcej uwagi. Uwagę zwracają ponadto zachowania niestosowne. Dzieci często w wten sposób potrafią przeprowadzic swoją wolę. Dlatego nie mają żadnej motywacji, alby zmienić swoje zachowanie. Sytuacja taka wywołuje błedne koło: dziwne zachowanie dziecka- wzmożona uwaga rodzica- sdziwne zachowanie dziecka...Dziecko szybko pojmuje, iz takie zachowanie przynosi mu oczekiwane korzyści, a u rodzica wywołuje zdenerwowania, opór, brak spontanicznych uczuc miłości. Ważne by rodzic był świadom tych zachować dziecka, które nie są naturalne i akceptowane społecznie. Cytując za autorką istnieje kilka skutecznych sposobów przeciwdziałania dziwnym zachowaniom dziecka:
- można zatroszczyc sięo to by dziwne zachowanie dziecka nie przyniosło mu żadnych korzyści
- można z uwagą słuchać dziecka i respektować jego potrzeby
- można informowąć dziecko o swoich potrzebach
- można zwiększyć zakres odpowiedzialności dziecka za własne zachowanie
-można ułatwić sowbie wspólne życie poprzez wprowadzenie stałych rytuałów
- można dobrowolnie poświęcić dziecku tyle uwagi, ile mu potrzeba, by nie musiało o nią walczyć
IV Co właściwie robimy źle? Ulubione błędy rodziców.
Każde zachowanie dziecka wiąże sięz reakcją rodzica. Problemy mogą pojawić się wówczas, gdy rodzice reagują niejasno i niepewnie. aby uniknąć głównych błędów należy zrezygnować z :
- wyrzutów
- pytań "dlaczego"
- proszenia i błagania
- nie egzekwowania poleceń
- nie finalizowanych zapowiedzi " jeśli - wtedy "
- ignorowania
Wszystkie te reakcje są nieopdpowiednie i nie nauczą dziecka reguł. Stosując je doprowadzimy co najwyżej do tego że dziecko nie będzie was słuchać ani poważnie traktować. Rozpocznie sie walka o uwagę. Cieniem na stosunkach pomiedzy rodzicami a dziećmi kładą siętakże wrogie reakcje rodzica. Aby poprawić relacje z dzieckiem należy zaprzestać używać:
- wyrzutów i zniewag
- gróźb i surowych kar
- przemocy fizycznej
Reakce te są niewłaściwe, dziecko bowiem uczy siętych reakcji od rodziców i w przyszłości je naśladuje. Tego typu wrogie reakcje mogą ponadto zniszczyć poczucie własnej wartości dziecka i wyzwolić w nich strach i pragnienie zemsty.
V Jak nauczyc dzieci regułl: Plan ich wprowadzenia
Podstawowa zasada to zauważanie pozytywnych zachowań dziecka. Nalezy zwracać uwagę na dobre strony dziecka, budować jego pozytywną samoocenę i poczucie własnej wartości. Wytyczając dziecku granice zawsze należy mieć na uwadze jego pozytywne zachowania. Dziecko należy zachęcać. Ufać jego zdolnościom. Chwalić je, a także zawsze mówić które zachowania spotykają sięz aprobatą dorosłych i rówieśników.
Krok 1 :
Należy mówić do dziecka w jasny i zrozumiały sposób. dawac mu dokładne wskazównki, kontrolując przy ty swój głos i mowę ciała. Ważne by kilkakrotnie powarzać, cierpliwie tłumaczyć, co dziecko powinno zrobić (technika"Zepsutej płyty")
Krok 2 :
Słowa należy zmienić w czyn. Dziecko najlepiej uczy się na podstawie naturalnych, logicznych skutków swojego postępowania. Dodatkowo można zastosować uzależnioną od wieku dziecka metodę izolacji. Należy przy tym pamiętać, iż skuteczniej jest zachęcać, niż zapowiadać kary.
Krok 3 :
W każdym postępowaniu najważniejsza jest konsekwencja. Jeżeli rodzicom jej brakuje można nakreślić plan działania. Jeżeli dziecko jest dostatecznie dojrzałe można zawrzeć z nim umowę dotyczącą zmiany jego zachowania.
VI. Co jeszcze możemy zrobić? Kreatywne rozwiązywanie problemów.
Czasami warto zaakceptować dziecięce rozwiązania problemów. Zadziwiająco trafne oceny i interesujące propozycje rozwiązania problemów są warte, by je docenić i zastosować. Rozwiązaniem jest także odwrócenie reguł gry. Wtedy nie dziecko , lecz rodzic kontroluje sytuacje. Można niepożądane zachowanie dziecka potraktować jako zabawę, a nawet rywalizować z dzieckiem. Wówczas zachowanie to ukazane będzie w innym świetle. Rodzic może ponadto zamienić rolę.Jeżeli dziecko prowokuje inne należy obdażyć szczególną uwagą dziecko zaczepiane. A przy fizycznych przepychankach należy intensywnie zając się" ofiarą". W przypadku dzieci w wieku przedszkolnym skuteczne jest również opowiadanie bajek. Dzieci bardzo lubią historię w których mogą same siebie rozpoznać. Warto opowiadać bajki, w których pojawiają się problemy dziecka, w których to bohater opowiadań znajduje rozwiązanie problemu.
Ku pokrzepieniu:
"To Wy rodzice znacie najlepiej własne dziecko... Każdy z Was posiada wystarczającą umiejętność, by znaleźć własne rozwiązania, które są dobre właśnie dla Waszego dziecka...Każdemu z Was często udajesię w sposób naturalny i spontaniczny robic to, co trzeba... Tylko wtedy, kiedy u siebie dostrzeżecie dobre strony, będziecie mogli nauczyc swoje dziecko właściwych reguł."
|
|
Czytaj całość
|
|
|
Redaktor: Katarzyna Baraniak
|
|
13.04.2010. |
CZYM SĄ ZDOLNOŚCI?
Zagadnienie zdolności interesowało ludzi od najdawniejszych czasów, kiedy to, już w starożytności zwracano uwagę na indywidualne różnice w takich dziedzinach życia jak: sport, walka, sztuki piękne i użytkowe. Problematyka zdolności, należąc do dziedzin psychologii, nie doczekała się jednak zintegrowanego systemu pojęć. Samo pojęcie "zdolności" jest używane w różnych znaczeniach, podobnie jak różnorodne są ujęcia psychologii zdolności oraz metodologia badań w tym zakresie. Kiedy termin ten związany jest z poszczególnymi typami działalności, w jego zakres włączane są nie tylko ogólne zdolności umysłowe, jak wnioskowanie, rozumowanie itp. ale również tajkie procesy poznawcze jak pamięć, uwaga, a także zdolności ruchowo-manualne istotne do danego typu uzdolnienia. Pojęcie zdolności łączone jest także z osobowością człowieka , a przy ich opisie, poza aspektami poznawczymi, istotne są ponadto możliwości emocjonnalno-motywacyjne, jak zdolność zaangażowania się w dana działalność, upór i wytrwałość. Istnieje także specjalna odmiana zdolności, a mianowicie zdolności twórcze, które umożliwiają odkrywanie nowych, oryginalnych rozwiązań. Termin "zdolność" jest więc w psychologii rezerwowany dla oznaczenia różnych przejawów funkcjonowania wykonawczego człowieka. Innymi słowy zdolność jest to możliwość skutecznego działania w różnych dziedzinach. Rozpatrywana jest ona pośrednio poprzez dokonania w określonej sferze bądź na podstawie psychologicznych testów zdolności ukształtowane w toku indywiualnego rozwoju i w zależności od jednostkowych doświadczeń.
Reasumując, o jednostkach uzdolnionych możemy mówić przede wszystkim w dwóch wypadkach, a mianowicie, gdy mamy do czynienia z osobami, które odznaczają się ponadprzeciętnymi odiągnięciami w jakieś dziedzinie. Wówczas miarą tych zdolności są wyniki uzyskane w toku działania. Kategoria ta dotyczy przeważnie osób dorosłych, u których mało możliwa jest zmiana w pozimie i rodzaju zdolności. Drugi wypadek to natomiast odkrycie potencjalnych zdolności do efektywnej działalności w określonym, zakresie, przykładowo:sportu, nauki czy sztuki, na podstawie danych uzyskanych w toku obserwacji lub pomiarów psychologicznych. Osoby zdolne do uzyskiwania znaczących rezultatów w różnych dziedzinach powszechnie nazywane są utalentowanymi.
|
|
Czytaj całość
|
|
|
Charakterystyka dziecka w wieku przedszkolnym |
|
Redaktor: Katarzyna Baraniak
|
|
12.04.2010. |
1. OGóLNA CHARAKTERYSTYKA FUNKCJONOWANIA DZIECKA W WIEKU PRZEDSZKOLNYM.
Przy ustaleniu granic wieku przedszkolnego uwzglednia się pewne cechy, które są wspólne i charakterysyczne dla dzieci w tym okresie rozwoju, mimo różnic indywidualnych i różnic środowiskowych. Mówiąc o funkcjonowaniu przedszkolaka należy więc pamiętać, że każde dziecko rozwija się w nieco innym tempie, czego konsekwencja są różnice między rówieśnikami. W okresie od 2 do 6 lat dziecko zmienia się z nieporadnego, niesamodzielnego malca, potrafiącego porozumiewać sięw bardzo prymitywny sposób, w osobę niezwykle sprawną, komunikatywną i towarzyską, gotową rozpocząć naukę szkolną.
|
|
Czytaj całość
|
|
|
10 błędów popełnianych przez dobrych rodziców. |
|
Redaktor: Katarzyna Baraniak
|
|
03.03.2010. |
BŁĄD 1 - WPAJANIE BŁĘDNYCH PRZEKONAŃ
Większość z nas chce jak najlepiej dla swoich dzieci. nigdy umyślnie nie zrobilibyśmy niczego złego swoim pociechom. Najlepszym sposobem, by uniknąć przekazywania dzieciom negatywnych i błędnych przekonań, jest rozpoznanie ich u siebie i we własnym modelu wychowawczym.... |
|
Czytaj całość
|
|
|
Redaktor: Katarzyna Baraniak
|
|
12.12.2009. |
Święto drzewa jest programem edukacji ekologicznej Klubu Gaja realizowanym od 2003 roku, którego inauguracja jest
ogólnopolska międzykrajowa akcja sadzenia drzewa co roku 10 października. Celem programu jest edukacja dla rozwoju
zrównoważonego i podnoszenie świadomości ekologicznej społeczeństwa w zakresie ochromy środowiska i zmian klimatu na
Ziemi.
Wspólne sadzenie drzew w ramach programu, przyczynia się do zwiększenia zalesienia i zadrzewienia oraz do zmnieszenia
skutków globalnego ocieplenia.
Kamania ma przesłanie Let's plant a tree for peace - ZASADŹMY DRZEWO DLA POKOJU !!!!
9 października 2009 roku przedszkolaki z Prywatnego Przedszkola „ Koniczynka” w Mosinie wzięły udział w uroczystej akcji ekologicznej „ Święto Drzewa”, podczas której zdobyły nowe wiadomości dotyczące zasobów przyrody i sposób ich wykorzystania.
W zacisznym kąciku przedszkolnego ogrodu wspólnie z Panem Marcinem Jankowiakiem (ogrodnikiem) zasadziliśmy dwa drzewa: ambrowiec amerykański i klon pospolity.
Będziemy je obserwować i dbać o nie o każdej porze roku. Uroczyste sadzenie drzew poprzedzone było prelekcją Pana Marcina na temat drzew ich rozwoju i przeznaczenia!!!
Wychowawcy
Katarzyna Baraniak
Iwona Gintrowicz
|
|
| | «« start « poprz. 1 2 nast. » koniec »»
| | Pozycje :: 1 - 9 z 10 |
|
|